<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="I Krajowa Narada Architektów wskazała drogi rozwoju twórczości architektonicznej w Polsce">
<author_1="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="4">
<date="1953-04-18/19">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Uchwalona przez uczestników I Krajowej Narady Architektów rezolucja stwierdza na wstępie, że narada odbywała się w okresie, kiedy ostatnie genialne prace Józefa Stalina  i uchwały XIX Zjazdu KPZR wytyczyły dalsze drogi rozwojowe wielkiego Kraju Rad, ukazując równocześnie wszystkim narodom sięgające daleko w przyszłość perspektywy postępu. Cała postępowa ludzkość jednoczy się pod przewodnictwem Związku Radzieckiego w walce o pokój i postęp, rozwija się i rozkwita oparty o bohaterską  współpracę potężny obóz socjalizmu. Rezolucja wskazuje, że pięknym świadectwem nowego typu stosunków międzynarodowych, jakie panują w tym obozie, stosunków partych na braterskiej współpracy i wzajemnej pomocy wyzwolonych narodów, jest wspaniały dar Związku Radzieckiego dla Polski, budowany w Warszawie Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina. Rezolucja podkreśla, że narada odbywała się w okresie, gdy zjednoczony we Froncie Narodowym naród realizuje wielkie zadania drugiej połowy Planu 6-letniego. W dalszym ciągu rezolucji czytamy: Rozwój twórczości architektonicznej w Polsce w kierunku realizmu socjalistycznego wymaga pogłębienia postawy ideowo - artystycznej architektów i podniesienia na wyższy poziom ich umiejętności zawodowych. Wyrazem ideowości jest walka o najbardziej racjonalne wykorzystanie środków inwestycyjnych, walka o najwyższą wydajność ekonomiczną, użytkową budownictwa — a jednocześnie walka o uczynienie z naszej architektury pomnika wielkości naszych czasów, pełnowartościowego dzieła artystycznego, służącego socjalistycznemu wychowaniu wszystkich ludzi pracy. Narada stawia przed ogółem architektów i urbanistów polskich, projektantów, budowniczych i pracowników nauki następujące najważniejsze zadania: 1) Pogłębienie znajomości nauki marksizmu - leninizmu, urbanistyki socjalistycznej i estetyki marksistowsko - leninowskiej. 2) Bardziej konkretne, krytyczne poznanie i wykorzystanie naszego wspaniałego postępowego dorobku narodowego, a także światowego, poznanie bogactwa postępowych nurtów w architekturze oraz całej różnorodności wytworzonych przez nie ,środków wyrazu architektonicznego. 3) Szersze i konkretniejsze studiowanie i stosowanie doświadczeń przodującej dziś kultury architektonicznej świata — bratniej architektury radzieckiej — w zakresie metody twórczej oraz umiejętności artystycznego wyrażania wspólnej wszystkim wolnym narodom, socjalistycznej treści poprzez kompozycją i formę architektoniczną.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
